Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

17ο Συμπόσιο Ποίησης ~ Ενημερωτικό σημείωμα ✨ 🎇 ✨


Το 17ο Συμπόσιο Ποίησης 
κι ελπίζω ήδη να το δουλεύετε στο μυαλουδάκι σας!

Δόθηκε η (θεματική) του λέξη
κι εσείς μπορείτε να γράψετε έως δύο συμμετοχές 
[και σε αυτό το Συμπόσιο]

Το σύστημα όμως αλλάζει αυτή τη φορά.
Αναγκαστικά και δοκιμαστικά.


Έτσι λοιπόν εμπνέεστε και γράφετε έως 
και την Τετάρτη 09 Αυγούστου,
αλλά δεν μου στέλνετε τίποτα στο mail μου
πριν τελειώσει ο Ιούλιος!
Κρατείστε την ή τις συμμετοχές σας.

Από 01/08 έως και την Τετάρτη 09/08 
τα μεσάνυχτα
μπορείτε να αρχίσετε την αποστολή σας, όπως πάντα, στο μέιλ μου

tea_airis@yahoo.gr

🌷🌷🌷

Την Πέμπτη 10/08 (με την αυγούλα) εγώ θα βάλω όλους τους τίτλους
σε Random list 
και έτσι θα βγει η λίστα ανάρτησης των συμμετοχών
σε τυχαία σειρά
(την οποία και θα αναρτήσω φυσικά).

Την ημέρα αυτή θα φτιάξω τις αναρτήσεις μου 
και την Παρασκευή 11/08 θα βγάλω το Συμπόσιο στον αέρα.

Απορίες~σχόλια ► εδώ

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Φεστιβάλ Εθελοντισμού 2017


Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά το Skywalker.gr διοργανώνει το 
Φεστιβάλ Εθελοντισμού «VoluntaryAction».
Η δράση πραγματοποιείται αυτό το Σαββατοκύριακο 15 και 16 Ιουλίου, 
από τις 15.00 έως τις 11.00 π.μ., στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, 
Πειραιώς 100, στο Γκάζι.

Σκοπός του φεστιβάλ για ακόμη μία φορά είναι η σύγκλιση 
του οικοσυστήματος του εθελοντισμού και 
η ανάδειξη της παραγωγής κοινωνικών αγαθών στην Ελλάδα της κρίσης.

Μη κυβερνητικές οργανώσεις, εθελοντές και δυνητικοί εθελοντές, 
εταιρίες και στελέχη που υλοποιούν προγράμματα κοινωνικής ευθύνης, 
τοπική αυτοδιοίκηση, άτυπες κοινωνικές ομάδες, 
συντελεστές της κοινωνικής οικονομίας 
και ωφελούμενοι εθελοντικών προγραμμάτων, 
θα συναντηθούν σε μια κοινή γιορτή 
συνεργασίας, προσφοράς και ευγνωμοσύνης.

Η είσοδος είναι ελεύθερη!


Περισσότερες πληροφορίες μπείτε στην ιστοσελίδα: 
https://voluntaryaction.gr

Διαβάστε εδώ 
για τους σκοπούς και τους στόχους του Φεστιβάλ




Ο Εθελοντισμός είναι στάση Ζωής
Μπορεί να σε ξεβολεύει, να σου κλέβει χρόνο από άλλες σου
δραστηριότητες, ίσως και από την ξεκούρασή σου.
Πολλοί μπορεί να σε κοροϊδέψουν, να αμφισβητήσουν τις προθέσεις σου,
να σκεφτούν χίλια δύο.
Εσύ που προσφέρεις, ξέρεις! 
Σου αρκεί. 
Συνεχίζεις, γιατί το να προσφέρεις σου δίνει χαρά.

Οι υπόλοιποι αν θέλουν να πειστούν, ας δοκιμάσουν.
Κι όσοι λένε ότι θέλουν αλλά δεν ξέρουν πώς, 
πάντα υπάρχει τρόπος, κάποιος δίπλα μας που χρειάζεται 
ένα χέρι βοηθείας, όποιο κι αν είναι αυτό.


📎📖📎

Το 17ο Συμπόσιο Ποίησης 
τρέχει ήδη, με νέους κανόνες αυτή τη φορά.
Ενημερώθηκες;

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

17ο Συμπόσιο Ποίησης 💕 💕 💕 (προσοχή στους νέους κανόνες)


Εν μέσω καύσωνα και διακοπών, ντάλα μεσημέρι (2,00 μμ αναρτώ)
θα σκεφτείτε ότι είμαι 
το λιγότερο τρελή (που είμαι!) και ότι κάτι με χτύπησε στο κεφάλι
(μάλλον η ζέστη).
Το 17ο Συμπόσιο Ποίησης φίλοι μου είναι εδώ,
αλλά δεν θέλω να σας αγχώσει αυτό.
Πάρτε το χαλλλαααρααααά!

 Μην βιαστείτε καθόλου αυτή τη φορά!
Το σύστημα αλλάζει σε αυτό το 17ο Συμπόσιο.
Σας δίνω ένα μήνα καιρό (10/07 με 09/08) για να εμπνευστείτε 
με τη (θεματική ως συνήθως) λέξη

φιλία/
φίλος-η / φιλικός

όποια από αυτές, σε όποια μορφή, θέλετε,
κυριολεκτικά ή μεταφορικά,
σοβαρά ή χιουμοριστικά,
σε έμμετρο ή ελεύθερο στίχο, ή χαϊκού,
η επιλογή είναι, όπως πάντα, δική σας.



Από σήμερα λοιπόν 10 Ιουλίου έως 
και την Τετάρτη 09 Αυγούστου
εσείς μπορείτε να γράφετε.

Τα ποιήματα σας όμως θα μου τα στείλετε στο mail μου
μέσα στο 9μερο
από 01/08 έως και την Τετάρτη 09/08 
τα μεσάνυχτα
(μην ανησυχείτε, θα βγάζω τακτικά υπενθυμίσεις)
Πιο πριν μην μου στείλετε τίποτα.
Θα απουσιάζω διακοπές και ίσως χαθούν!

Το mail μου υπενθυμίζω ότι είναι το 

tea_airis@yahoo.gr

['Οπως πάντα μέσα στο mail κι όχι με επισύναψη,
χωρίς διαστήματα ή άλλες μορφοποιήσεις.
Μην ξεχάσετε φυσικά να έχετε και τίτλο 
και φυσικά μια εικόνα δικής σας επιλογής.
Έως και δύο συμμετοχές ο καθένας σας και πάλι.]

🌷🌷🌷

Την Πέμπτη 10/08 (με την αυγούλα) εγώ θα βάλω όλους τους τίτλους
σε Random list και έτσι θα βγει η λίστα ανάρτησης των συμμετοχών
σε τυχαία σειρά.
Την ημέρα αυτή θα φτιάξω τις 3 αναρτήσεις μου 
(τρεχάτε ποδαράκια μου)
και την Παρασκευή να βγάλω το Συμπόσιο στον αέρα.


🌹

Από Παρασκευή  11/08 έως και Πέμπτη 17/08
τα ποιήματα θα τεθούν σε ψηφοφορία
με το γνωστό τρόπο, όπως πάντα.

Παρασκευή 18/05
θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα.

🌷🌷🌷

Δώρο, εκτός από τον νικητή του Συμποσίου,
παίρνει πάντα κι ένας από όσους συμμετέχουν στο δρώμενο μας 
με οποιοδήποτε τρόπο, έπειτα από κλήρωση.

Σας φιλώ
@ριστέα


Το Συμπόσιο δεν είναι επίσημος διαγωνισμός.
Είναι ένα διαδικτυακό μας δρώμενο.

Δημιουργήθηκε για τα blogs με τα οποία 
έρχομαι σε αλληλεπίδραση. 

Οι περισσότεροι μεταξύ μας πια γνωριζόμαστε
(αρκετοί γνωριστήκαμε μέσα από το Παιχνίδι των λέξεων
του TEXNIS STORIES, πάνω στο οποίο κι αρχικά πάτησα).

Καθώς πλέον σας γνωρίζω όλους 
μπορώ να διασφαλίζω και τη διαφάνεια.

Θα συμμετέχουν είτε στη δημιουργία είτε στη βαθμολόγηση, 
μόνον φίλοι αναγνώστες.
Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων.


🌸🌺🌷🌿🌹🌺🌸

υγ: Τα καταλάβατε;
Θέτε βοήθεια; 
Πείτε μου, είμαι τρελή;


Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Ευχαριστίες και αποτελέσματα κλήρωσης


Περίμενα υπομονετικά να δροσίσει.
Ο καύσων βλέπετε με βρήκε με χαλασμένο το κλιματιστικό μου.
Έτσι με το αεράκι σήμερα να φυσάει επιτέλους ευεργετικά,
 και το κορμί να το αποδέχεται με τρελή (πολύ τρελή) ευχαρίστηση,
προχώρησα στην καθιερωμένη μου κλήρωση, 
καθώς δεν μου αρέσει να αφήνω εκκρεμότητες!
Ποια κλήρωση;
Μα για όσους είχαν την ευγενή καλοσύνη να περάσουν από 
την γενέθλια ανάρτησή μου 
και να μου αφήσουν τις υπέροχες ευχές τους.
Έχω καταφέρει που λέτε να κόψω όλους τους εθισμούς/εξαρτήσεις, ακόμα και το 
μπλογκ-μπλόκινγκ, εκτός από έναν:
να κάμω κληρώσεις με κάθε ευκαιρία!

37 φίλοι μπήκαν στην κληρωτίδα του Random.org

marilena spotofart
Μηθυμναίος
LitsArt
Анастасия
Maria Kanellaki
Marina Tsardakli
Άιναφετς
ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
Katerina Verigka
Αριάδνη Βλάχου
Onirokosmos
ποιώ - ελένη
Γλαύκη
georgia vasiliou
Lysippe
Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου
Ακυβέρνητος
Σοφία ΜΒ
Makis Del
Αρτίστα του βωβού
Κέρινα Ποιήματα
BUTTERFLY
Pippi
Memaria
Marie-Anne
Ελένη Φλογερά
Ελένη B
Mia
Paraskevi Lamprini M.
Ariadni St.
Giannis Pit
litsa t.
nikol
Σμαραγδάκι Ρούλα
Μαρία Νικολάου
basiliki
Μαρία Έλενα

και το αποτέλεσμα ανέδειξε στην πρώτη θέση 



Την Νικόλ!
Πάντα καλότυχη να είσαι καλή μου. 
Θα επικοινωνήσουμε στο μέιλ, καθώς πρώτη φορά κερδίζεις
κάτι ... στα μέρη μου! ☺

Σας ευχαριστώ από καρδιάς για τις ευχές σας.
Να είστε πάντα καλά κι όπως λέει ένα υπέροχο πλάσμα:
να ομορφοπερνάτε ...παρά τη ζέστη ή τις όποιες δυσκολίες,
 θα συμπληρώσω εγώ!☺

Καλό μήνα και καλή εβδομάδα.
Οσονούπω έρχεται το πρώτο λίγο διαφορετικό Συμπόσιο,
που θα σας δώσει σχεδόν ένα μήνα ....
για να εμπνευστείτε! 

@ριστέα

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

47 κεριά


Γεννήθηκα το '70, 
σε μια θρυλική, πολύχρωμη και φασαριόζικη εποχή, 
πολύ μακριά από τα ελληνικά χώματα, 
που έμελλε αργότερα να λατρέψω και να ριζώσω! 
Τότε που η μουσική εξακολουθούσε να πωλείται σε βινύλιο, 
κι ο κόσμος ζούσε ακόμα σε γειτονιές, 
με χαμηλά σπιτάκια, με κεραμοσκεπές,
στολισμένα ταπεινά με βασιλικούς, αγιόκλημα και μπιγκόνιες,
αλλά ξέχειλα στις χαρές και στα γλέντια σε κάθε αφορμή,
και με ανοιχτές τις πόρτες. Ξεκλείδωτες όλη μέρα. 
Τηλεόραση δεν είχαν τα περισσότερα από αυτά. 
Ευτύχημα ήταν να είχαν ραδιόφωνο με λυχνίες.
Στα αμερικανικά charts τον Ιούνιο του '70 πρωτοστατούσαν 
οι Jackson 5, με το The Love You Save
ενώ στην Αγγλία θραύση έκανε το "In The Summertime", από τον Mungo Jerry.
Στις γειτονιές του Πύργου όπου θα συνέχιζα τη ζωή μου έξι χρόνια μετά, 
πολύ που τους ένοιαζε φυσικά ποια ήταν τα hits 
στο αμερικανικό και εγγλέζικο Billboard.
Εκείνα τα χρόνια επιτυχία είχαν, στα εμποροζωοπανηγύρια της Ηλείας,
η Φυλιώ Πυργάκη και ο Δημήτρης Ζάχος.
Τη χρονιά μου πάντως θα ηχογραφήσει το πρώτο τραγούδι της η Χάρις Αλεξίου, 
το "Όταν πίνει μια γυναίκα" που έμελλε να γίνει το μοναδικό τραγούδι 
που θα χορεύω ζεϊμπέκικο, ως σήμερα.



Η ζωή το '70 ήταν πολύ πιο απλή. Πιο ήσυχη. Λίγο πιο αθώα.
Περπατούσες. Δεν έτρεχες.
Τα αυτοκίνητα ήταν πολύ μικρά σε μέγεθος, ενώ και ο αριθμός τους 
στην πόλη μου, σε σχέση με σήμερα, ήταν μηδαμινός.
Καθώς εμένα είχε χορτάσει το παιδικό μου μάτι 
σε Cadillac, Chevrolet, Pontiac και ...λιμουζίνες,
το πρώτο σοκ όταν ήρθαμε στην Ελλάδα το έπαθα με τα αυτοκίνητα. 
Γουρλώναμε τα μάτια με την αδερφή μου, βλέποντας τους 
 τα Ladaτα Zastava, τα Fiat 126, 127128 
και τα δαχτυλοδείχναμε σαν αξιοπερίεργα, γελώντας!
Το δεύτερο σοκ ήταν η γνωριμία μου με τα πάσης φύσεως ζουζούνια, 
κυρίως τις κωλοφωτιές (αργότερα έμαθα να τις λέω πιο σικ, πυγολαμπίδες), 
τ' αλογάκια της Παναγίας, τις σφήκες, τα κουνούπια!
Το τρίτο σοκ ήταν όταν διαπιστώσαμε ότι μπορούσαμε να κυκλοφορούμε 
χωρίς φόβο, και να παίζουμε στις αυλές και στις αλάνες 
με τα γειτονόπουλα όλη μέρα.
Σαφώς κι έφταιγε το γεγονός ότι είχα έρθει από την πόλη των γκάνγκστερς 
κι είχα μάθει στο φόβο και στην καχυποψία.
Οι μαθήτριες στο σχολείο φορούσαν ακόμα τις μπλε ποδιές τους,
με τ' άσπρα γιακαδάκια και τη λευκή κορδέλα στα μαλλιά,
και η ελληνική παιδεία χαρακτηριζόταν ακόμα από την 
καθαρεύουσα και το πολυτονικό!
Όλες οι μεγάλες αλλαγές με βρήκαν καθ'οδόν....
Με την είσοδο μου στο δημοτικό καθιερώνεται στο σχολείο η δημοτική
(Νεοελληνική, επίσημα),
με την έξοδό μου από το δημοτικό καταργείται το πολυτονικό.
ΠΑΣΟΚ στη εξουσία, δέσμες, κατάργηση της σχολικής ποδιάς, 
κατάργηση των εξετάσεων από βαθμίδα σε βαθμίδα, 
αλλά και στο τέλος της σχολικής χρονιάς στο γυμνάσιο.
Στην πρώτη γυμνασίου είμαι το πρώτο κορίτσι που θα φορέσει παντελόνι
στο σχολείο προκαλώντας σκάνδαλο εκείνο τον καιρό,
ενώ και στα επόμενα χρόνια τολμώ να κρύβω ένα μολύβι 
και μια λαδί σκιά ματιών στην τσέπη μου, για να βάφομαι
κρυφά από τη μαμά στο σχολείο... έστω κι ανεπαίσθητα! 
Πιο πολύ για την ιδέα!
Οι πρώτες ανασφάλειες της εφηβείας, αρχίζουν και γεννούν τ'αυγά τους!



Πρώτος έρωτας το '84-85, μια εποχή που και το φιλί ακόμα θεωρούνταν 
σχεδόν αμαρτία!
Όλα τόσο αθώα, τόσο αγνά, πασπαλισμένα με τη μαγεία της επιλεκτικής μνήμης
 που θέλει να θυμάται αυτή την εποχή σαν τα χρόνια της αθωότητας,
μαγικά, ρομαντικά!
Εποχές, στιγμές, καταστάσεις που δεν θα γνωρίσουν ποτέ οι νεότερες γενιές.
Αυτές οι γενιές που μεγαλώνουν με την trush-t.v. τα σόσιαλ μίντια
και τις σφαγές των haters σε αυτά,
 και με τα τάμπλετς και τα σμαρτόφωνα να γίνονται προέκταση του χεριού τους.

🎀 

Νιώθω ευλογημένη που πρόλαβα τον κόσμο αλλιώς,
που μεγάλωσα με όρια και κανόνες, με αρχές, με το ρολόι στο χέρι, 
για να είμαι στο σπίτι πριν τις 9! 
Δεν θα είχαν εξάλλου τόση αξία εκείνα τα κρυφά ραντεβουδάκια,
αν δεν υπήρχε στη μέση το ρίσκο! ☺
Από την άλλη, ήταν και δύσκολα πολύ τα χρόνια εκείνα
τα παιδικά, τα εφηβικά , τα μετεφηβικά, 
χωρίς πολλές ανέσεις κι εξυπηρετήσεις.
Έπρεπε να προσφέρεις στο σπίτι και στην οικογένεια,
να κουραστείς, να περπατήσεις, (γιατί δεν είχαν κι όλοι αυτοκίνητο)
να μελετήσεις χωρίς φροντιστήρια, αν ήθελες να προκόψεις στη ζωή σου.
Προσωπικά εγώ έτσι μεγάλωσα, έτσι τα καταγράφω.



Είδα στο χρόνια που κύλησαν κυβερνήσεις να ανεβοκατεβαίνουν στην εξουσία 

το πολιτικό σκηνικό να αλλάζει χρώματα στην ουσία, όχι πολιτική,
έζησα σκάνδαλα, επιτροπές, πορείες, δημοψήφισμα (!) 
είδα τη λέξη "αλλαγή" να χρησιμοποιείται πάμπολλες φορές
καταχρηστικά και να βιάζεται,
το μέλλον να ντύνεται με χρώματα ζοφερά.
Έζησα άνθιση, κορύφωση, είδα και την πτώση...
-Σίγουρα στα οικονομικά μου!

💐
Ερωτεύτηκα, με ερωτεύτηκαν, 
αγάπησα βαθιά κι αληθινά και για πάντα, μία φορά στη ζωή μου,
μα επέλεξα τη μη εξάρτηση και τη μοναχικότητα
💐

Κατάλαβα μεγαλώνοντας ότι είσαι οι επιλογές σου
κι αυτές τις επιλογές πρέπει να τις υποστηρίζεις.
Να παίρνεις τα ρίσκα σου. Να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου.
Να μην προσδοκάς, για να μην απογοητεύεσαι.

Έμαθα ότι δεν υπάρχουν αμιγώς καλοί ή κακοί άνθρωποι.

Υπάρχουν άνθρωποι που ταιριάζουν τα χνότα σας 
κι άνθρωποι που δεν σου κάνουν, ή δεν τους κάνεις.
Η ζωή είναι πολύ μικρή για να τα έχεις καλά με όλους.
Το πιο σωστό είναι να τα έχεις καλά με σένα. 
Να τακιμιάζεις με την πάρτη σου. Να τα βρίσκεις!
Να μην σε βαριέσαι!
Γιατί αν εσύ βαριέσαι και νιώθεις ανία και πλήξη κι έχεις ανάγκη
τους άλλους για να γεμίσεις τη ζωή σου, τότε πώς γίνεται να
σε αντέχουν οι άλλοι δίπλα τους;

Έμαθα ακόμα ότι είναι σημαντικό να έχεις λίγους ανθρώπους στη ζωή σου,

που να τους θεωρείς οικογένεια, ακόμα κι αν δεν σας συνδέουν δεσμοί αίματος. 
Ακόμα κι αν δεν επικοινωνείς κάθε μέρα μαζί τους.
Είναι αυτοί που σε μια δύσκολη στιγμή σου θα σου κρατήσουν το χέρι.
Θα σου τρίψουν απαλά την πλάτη, ακόμα κι αν δεν πουν λέξη.
Είναι αυτοί που θα πανηγυρίσουν περισσότερο κι από σένα στη χαρά σου.
Όταν τους βρεις κράτα τους. Είναι το τυχερό σου!
Δώσε τους χώρο. Μην τους κυνηγάς. Μην τους πνίγεις.
Η ζωή χωρίς ελευθερία δεν αξίζει!

Έμαθα πολλά και για την ελευθερία.

Κι αυτή επιλογή είναι. Δύσκολη. 
Απαιτεί μαγκιά. Ψυχικές αντοχές.
Κόψιμο με το μαχαίρι όλων των εξαρτήσεων.
Μία εξάρτηση και αμέσως χάνεις μεγάλο μέρος της ελευθερίας σου.
Στο δρόμο είμαι και δοκιμάζομαι....
Μαθαίνω.



Και τώρα, χρόνια 47 μετά, ακόμα μαθήτρια είμαι!
Χωρίς μπλε ποδιά με λευκό γιακαδάκι, 
πάντα όμως με τα ρίσκα μου και τις δοκιμές μου, και χωρίς την ανάγκη πια 
εκείνης της πράσινης σκιάς στην τσέπη για να ομορφαίνω.
Η μεγαλύτερη μάχη στα χρόνια αυτά ήταν με τις ανασφάλειες.
Γεμάτος ο κόσμος. Γεμάτη κι εγώ. 
Χρειάστηκε να μάθω να αποδέχομαι.
Να αγαπώ τις ατέλειες-δικές μου και του κόσμου. Να τις χαϊδεύω.
Να παρατηρώ πώς νιώθω, χωρίς να κατηγορώ.
Ούτε τους άλλους, ούτε εμένα.
Να νιώθω όμορφα κι ευλογημένη με όσα έχω,
να συμφιλιώνομαι με τις φθορές του χρόνου.
Να μην με αγγίζουν τα λόγια των άλλων, να μην με επηρεάζει 
καμία κριτική αρνητική ή θετική (γιατί και τα θετικά σχόλια ζημιά κάνουν!)
Αλλού είναι η ζωή και η ουσία της!

💮

Και τώρα, διαβαίνοντας τα χρόνια της κλιμακτηρίου,
(μιας πρόωρης κλιμακτηρίου, αλλά τι να κάνουμε; 
Κάποια πράγματα είναι όπως το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού σου:
Δεν είναι στο χέρι σου! ☺)
που θα περίμενε κανείς μια κατάθλιψη
μια κάποια μελαγχολία τουλάχιστον,
εγώ νιώθω ότι ζω το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής μου:
την μπλε περίοδο!
Εκείνο το μπλε της θάλασσας, το καθαρό, το ήσυχο,
 που σε κάνει να γαληνεύεις.
Που πλατζουρίζεις ανέμελα και δεν θες να τελειώσει η μέρα.
Νοιάζομαι για τους άλλους, όπως πάντα, ίσως και περισσότερο, 
σε υγιή όμως πλαίσια,
μα κυρίως νοιάζομαι για μένα!
Με νταντεύω και με καλομαθαίνω σε κάθε ευκαιρία.
Με ταΐζω διαρκώς ψυχική τροφή, πράγματα που μου είχαν λείψει,
όπως το να μην κάνω τίποτα κάποιες φορές -δεν είναι δα κι έγκλημα!-
γιατί ξέρω πως τα δύσκολα μπροστά είναι.
Όχι πίσω.
Η ζωή είναι γεμάτη απώλειες.
Κι όσο μεγαλώνεις συνειδητοποιείς ότι μεγαλώνουν και οι άλλοι, 
οι δικοί σου άνθρωποι, 
και κάποια στιγμή θα έρθει η στιγμή που θα τους χάσεις.
Για αυτό και νιώθω την ανάγκη να είμαι δίπλα τους, 
να τους χορτάσω μα και να τους ξελαφρώσω, όσο μπορώ.
Σαν ελάχιστο φόρο τιμής που πριν 47 χρόνια με έφεραν στη ζωή
και που βοήθησαν στο βαθμό που μπορούσαν, στο να γίνω αυτή που είμαι.

Πέρυσι τέτοια μέρα αφιέρωνα την γενέθλια ανάρτησή μου 
στο ένα από τα δύο λατρεμένα μου ανίψια, 
που γλίτωσε, σαν από θαύμα, σε ατύχημα με τη μηχανή του.
Φέτος, θέλω να την αφιερώσω στους αγαπημένους μου γονείς,
που ακόμα αγωνίζονται και νοιάζονται για μένα,
και να τους ευχαριστήσω, για όλες εκείνες τις αρχές που μου έδωσαν,
για τα όρια μέσα στα οποία με μεγάλωσαν, και για τις στερήσεις ακόμα,
(ναι, ναι και για τις στερήσεις!!!)
γιατί με έμαθαν έτσι να εκτιμώ! 
Να νιώθω ευγνωμοσύνη.
Και δεν υπάρχει για μένα χειρότερο από το να μην αισθάνεσαι 
ευγνώμων και μόνο που αναπνέεις!

Είμαι η Αριστέα και σήμερα γιορτάζω, ήσυχα κι απλά.

Από σαματάδες χόρτασα!
[εδώ, εδώ, εδώ, κι εδώ]

εδώ δεν μπόρεσα να αντισταθώ!

🎁 
υγ: Τα κεραστικά μου την Κυριακή, 
με κλήρωση, όπως πάντα! 
📦

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Πες μου μια λέξη - Spring Circles, Μέρος άλφα!

[κανονικά "bye bye spring" ταιριάζει εδώ, τέτοιο καιρό που αναρτώ!☺]

Υπεύθυνη για τη σημερινή ανάρτηση είναι η αγαπημένη μας Αλεξάνδρα 
Όχι βέβαια χωρίς σκοπό!
Είχε ήδη στο μυαλό της πολύ περίεργους και πονηρούς σκοπούς,
όταν μας έβαζε στο παιχνίδι! ☺

Οι λέξεις δόθηκαν μυστικά σε μέιλ, άλλαξαν χέρια,
και σ' εμένα έφθασε αυτή που θα έπρεπε
να "παίξω" μαζί της όπως ήθελα και να την κάνω ανάρτηση,
για να βγει εις πέρας το φετινό Spring Circles.
Μόνο που εγώ αναρτώ καλοκαιριάτικα,
γιατί γέρασα λίγο και θέλω, όσο νά'ναι, τους χρόνους μου!


Πού να 'ξερες Petra μου όταν έδινες τη λέξη "ποτιστήρι",
ότι η λέξη σου θα έφθανε στην πιο άσχετη με τα λουλούδια, τα φυτά και το πότισμα;
Όχι ότι δεν τα συμπαθώ. Ίσα ίσα. Τα αγαπάω τα λουλούδια και το πράσινο.
Ειδικά στη χώρα της δυτικής βεράντας μου, τα καλοκαίρια!
Έλα όμως που με το πότισμα δεν το'χω!
Δως μου να σου ντεκουπάρω. Να σου βρω μία πρακτική λύση
σε ένα θέμα σου. Να σου διακοσμήσω.
Ακόμα και να σου κάνω γενική καθαριότητα!
Δεν βαριέμαι καθόλου!
Όταν πρόκειται όμως να ποτίσω τις γλάστρες μου, βαριέμαι αφόρητα, 
με αποτέλεσμα όλες οι γλάστρες μου να έχουν ένα ολέθριο τέλος!


Και να που πρέπει να ασχοληθώ με το ποτιστήρι!
Που δεν έχω φυσικά! 
(Με κάτι κουβαδάκια παλεύω, όταν τύχει κι έχω γλαστρικό).
Τι σου είναι η ζωή τελικά!
Τελικά το σκέφτηκα από δω, το σκέφτηκα από κει και λέω: 
"Για κάτσε βρε Χαζέα μου... με το ποτιστήρι θα ασχοληθείς. Όχι με το πότισμα!
Τουτέστιν... τράβα κάτω, φωτογράφισε της αδερφής σου 
το ωραίο, κόκκινο ποτιστήρι της κι όλα μια χαρά"!
"Είσαι τρεληηηηή" συνέχισε ο άλλος μου εαυτός!
Σιγά μην ξεπετάξω εγώ μια ανάρτηση με ένα δανεικό, 
κοινότυπο, πλαστικό, κόκκινο ποτιστήρι!" 

Αφήστε που με μια μικρή έρευνα 
στο διαδίκτυο βρήκα απίστευτα ποτιστήρια:
πλαστικά, μεταλλικά, κεραμικά, παιδικά,σκουριασμένα, vintage, 
ντεκουπαρισμένα, χλιδάτα, με ψηφίδες, μικρά, μεγάλα, 
με προσωπικότητα ή και αδιάφορα, με χρώματα ή ζωγραφισμένα...
Και τι δεν βρήκα!

Μέχρι που συνάντησα μια εξαιρετική ιδέα εδώ κι αμέσως σκέφθηκα :
"γιατί όχι κι εγώ;" Εξηγώ πάραυτα:
Πήρα ένα τενεκεδένιο κουτί από παιδικό γάλα
(να'να καλά η κολλητούλα μου και τα γάλατα της μπουμπούς της!)
ένα ρολό από χαρτί κουζίνας, ένα χαρτόνι και δαντέλα κι έπιασα δουλειά...

...κι αφού το ντεκουπάρισα

τελείωσα το φινίρισμα με χρυσή πατίνα και βερνίκωμα.
Και φυσικά αυτό το ποτιστήρι είναι καθαρά διακοσμητικό.

Διακοσμητικά ήταν όμως και τα περισσότερα ποτιστήρια που ανακάλυψα 
στο διαδίκτυο, αφήστε δε τις ιδέες που κυκλοφορούν...

Δηλαδή γιατί να τα αφήνετε να μαραζώνουν κάπως έτσι

.....όταν μπορείτε να τα αξιοποιήσετε κάπως έτσι

Υπάρχουν κι άλλες ιδέες όμως και κάπως έτσι αυτή η ανάρτηση 
είναι 3 αναρτήσεις! (Ούτε Συμπόσιο να'ταν!) Πάμε; Πάρτε ανάσες!

Ποτιστήρι... μελωδός

ποτιστήρια σε προσκλητήρια

αλλά και μπομπονιέρες

Σε πανό

ή ποτιστήρια-κεριά

Μικρά γλαστράκια

κι ακόμα πιο μικρό 

βάση για χριστουγεννιάτικο δέντρο

με την τεχνική οριγκάμι

ποτιστήρι-γλάστρα από αποξηραμένο χόρτο
ποτιστήρια-λαμπατέρ
(κι άλλα πολλά ακόμα εδώ)

αλλά και ποτιστήρι-τσάντα για κομψές κυρίες!!!

Αν δεν ξέρετε τι να ντυθείτε στις επόμενες απόκριες
σας βρήκα τη λύση:

Κι αν σας φάνηκαν τα προηγούμενα περίεργα 
περνάμε στην επόμενη ζουζουνιάρικη έκδοση :


Για πριγκίπισσες (σαν την αφεντιά μου)
υπάρχει και το ανάλογο ποτιστήρι 

αν και για μένα περισσότερο μου ταιριάζει 
η λύση ...αυτοποτίσματος!

Κι αν έχετε κανένα τελειωμένο τενεκέ από λάδι
μην τον πετάξετε!

Τέλος πρώτου μέρους.
Μπες ► εδώ γιατί έχει και συνέχεια! 😉